Δ

δαίμων:
Nom, Voc. singular. de δαιμων, δαιμωνος.
Divinidad.

δεῖ
δειλαιότατος
δεῖν
δεινόν:
Acc. singular de δεινός, δεινου.
Τerrible.

δείσας
δεκάκις
δέομαι
δέω
δῆλον
δῆλός
δημιουργούς
δήπου
διὰ
διαγιγνώσκειν
διαδεξόμενον
διακείμενος
διακειμένους
διακειμένων
διανοίαις
διάνοιαν
διάξω
διατρίβειν

διατριβόντων
διαχειρίσας
διδόμενον
διδομένου
δίδωμι
διενήνοχεν
δίκαια
δικαίως
διοίσω
δοίην
δοκεῖ
δοκοῦντες
δύναμαι
δυνάμει
δυναμένην
δυναμένοις
δυνάμενον
δυναμένων
δυναμένων
δύνασθαι
δυνατός
δυοῖν
δυστύχημα

δυστυχήματα
δυσχερεστάτῃ